Salon van Weleer

Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, zat genoeglijk een kop hete thee te drinken op de stoel van Louis, de Franse chef van mevrouw, naast het oude houtgestookte fornuis in de keuken. Zoals altijd had zij de dagelijkse klusjes achter de rug en was het tijd voor een pauze. Wanneer mevrouw op reis was, zoals nu, of in haar pied à terre in Utrecht verbleef daalde er steevast een weldadige rust over de villa van Weleer. Er was tijd om op tijd een pauze te nemen en te genieten van de goede dingen van het leven, zoals een kop hete thee naast een warm fornuis. Was mevrouw thuis, dan was het een heel ander verhaal. Dan moesten er drie maaltijden per dag worden geserveerd: een uitgebreid ontbijt, een warme lunch, tenzij het te warm was, dan mocht het een koude lunch zijn, en een diner dat uit minimaal drie gangen bestond en liefst nog eentje erbij. Tussendoor werden er dan nog kleine hapjes geserveerd bij de ochtendkoffie en de middagthee, plus iets te knabbelen bij een gl...

Zoals gebruikelijk had Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, haar vaste schema van huishoudelijke taken in de ochtend afgewerkt. Daarnaast moest ze nog de klusjes die Hermien, de 3e huishoudster, had gedaan nalopen en eventueel de schade herstellen. Hermien was nogal vatbaar voor ongelukjes. Als zij de trap dweilde viel de emmer om of ging zij erin staan. Bij het afstoffen van de verzameling porselein van mevrouw viel er weleens iets om. Vandaar dat Sophie uit voorzorg een aantal taakjes en taken stilzwijgend op zich had genomen, om erger te voorkomen. Daarom was een kleine pauze altijd zeer welkom. Als het mooi weer was, mocht zij graag op het bankje bij de achterdeur zitten met een lekkere kop thee en iets lekkers dat door de Franse chef-kok van mevrouw, Louis, was klaargemaakt. Omdat mevrouw elke dag een keuze wilde hebben van gerechtjes en zoetigheden, bleef er altijd wel iets over. De kookkunsten van Louis waren de volgende dag vaak nog beter te genieten dan ...

Misschien denkt u ‘Adolphe Sax wie?’, maar de naam zegt het eigenlijk al. Adolphe Sax is de uitvinder van de saxofoon, een instrument dat uit zoveel soorten muziek niet meer is weg te denken. Niet dat het zijn enige uitvinding is, maar wel zijn bekendste. Veel grote componisten hebben composities voor hem en de saxofoon gemaakt. Alleen in het symfonieorkest kom je zelden of nooit een saxofoon tegen, behalve soms in een groot symfonieorkest, maar dan hebben we het ook over 124 muzikanten! Nu viel Adolphe als appel niet ver van de boom. Geboren in Dinant in Wallonië op 6 november 1814 als zoon van een instrumentenbouwer kreeg hij de muziekinstrumentenmakerij met de paplepel ingegoten. Zijn vader was al bekend, omdat hij een aantal belangrijke veranderingen aanbracht aan de hoorn. Zijn vader had dan ook een eigen blaasinstrumentenfabriek in Brussel. Adolphe begint al heel jong met het bouwen van zijn eigen blaasinstrumenten en neemt op 15-jarige leeftijd deel aan een wedstrijd waarvoor hi...

Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, werd wakker van haar wekker. Die ging luid rinkelend af. Met één hand zette zij het ding weer uit en bleef nog even liggen. Buiten was het nog donker en in haar dienstbodenkamertje bovenin de villa van Weleer was het eigenlijk best koud. Haar bed was een lekker warm holletje, dus was het extra moeilijk om eruit te komen. Voorzichtig stak zij alvast een been uit bed, het andere been volgde en met enige moeite dwong zij zichzelf om overeind te komen. Brrr, het was echt fris. Snel gooide ze haar nachthemd uit en goot water uit de lampetkan in de bijbehorende schaal.  Met een stuk zeep en een waslapje poedelde zij zich snel een beetje schoon en fris. Vervolgend trok zij haar dienstbodenjurk met bijbehorend schort aan en stak met twee haarspelden haar ‘frutsel’, zoals zij het noemde in heur haar vast. Klaar om aan de dag te beginnen. Op het moment dat zij de deur van haar kamertje opentrok, zag zij een zwarte schim op zich afko...

De grootste demonstratie in de geschiedenis van ons land, vond plaats op 29 oktober 1983 in Den Haag. Ongeveer 550.000 mensen protesteerden tegen de plaatsing van Amerikaanse kernraketten in ons land. Twee jaar eerder was er al in Amsterdam een legendarische demonstratie van zo’n 400.000 mensen gehouden, maar die prestatie werd overklast in 1983. In 1985 werden daarna nog 3.700.000 handtekeningen overhandigd aan toenmalig minister-president Lubbers.  De plaatsing van de raketten vond niet alleen in Nederland plaats. In het kader van de samenwerking binnen de NAVO werd in 1979 besloten om 108 Pershing II-raketten en 464 Tomahawk kruisraketten te verdelen over vijf Europese landen. Dit omdat Duitsland weigerde als enige land raketten te plaatsen en zodoende doelwit te worden van Sovjetraketten. De Pershing raketten moesten in Duitsland geplaatst worden, omdat deze een beperkt bereik hadden. Wel konden ze in 10 minuten Moskou bereiken. De kruisraketten werden verdeeld onder België, We...

Op 25 oktober 1555 treedt Keizer Karel V af als Heer der Nederlanden, ten gunste van zijn zoon Filips II. Een paar maanden later treedt hij ook af als koning van Spanje en tenslotte eind 1556 ook als keizer van het Heilige Roomse Rijk, dat grotendeels uit Duitsland bestaat. Dat ging naar zijn broer Ferdinand, terwijl zijn zoon Filips ii koning van Spanje en heer der Nederlanden wordt. Bij de troonsafstand is nog een bijzonder persoon aanwezig: de jonge Willem van Oranje, op wiens schouder Karel V leunt tijdens de abdicatie. Karels band met de Nederlanden, in bijzonder Utrecht, blijkt uit het verblijf in het klooster ‘Balije van Utrecht’ met zijn zuster Maria van Oostenrijk in 1546 en de opvoeding die hij kreeg van mr. Adriaan van Utrecht, de latere paus Adrianus VI, die weliswaar in Mechelen plaatsvond. Karel V regeerde over het grootste Europese rijk sinds Karel de Grote en zelfs groter dan het roemruchte Romeinse Rijk. Een rijk waar de zon nooit onderging. Daar had hij zelf voor een ...

  ‘Sakkerjannetjes nog an toe!’, sprak Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, de eigenaresse en hoofdbewoonster van de villa van Weleer. Zij wreef zich daarbij flink in de handen, niet van plezier of van genoegen. Nee, nu het weer was omgeslagen en er veel vocht in de lucht zat, terwijl de temperatuur met bijna 20 graden gedaald was, moest zij ’s ochtends een beetje op gang komen. De handen wilden niet meteen net zo wakker worden als zijzelf was. Omdat het kouder was geworden en vochtiger waren de handen ook kouder bij het opstaan en moesten flink opgewreven worden om de pijnlijke gewrichten soepel te laten lopen. Maar na een paar minuten handen wrijven lukte het weer en kon zij weer aan de slag met alle taken die de dag met zich meebracht.   Na even lekker gepoedeld te hebben met het water uit de lampetkan en de waskom, het vuile water met een ferme worp uit het zolderraam gegooid, de huishoudstersjurk aangetrokken, het haar gefatsoeneerd en de tocht naar...