De jaren 80 van de 18e eeuw waren een roerige tijd voor ons land. De Gouden Eeuw was voorbij en de Republiek der Verenigde Nederlanden had haar machtspositie over de 7 zeeën aan de Engelsen moeten overgeven. Er was onrust en onvrede in de Republiek. Die werd deels gevoed door de Amerikaanse Vrijheidsoorlog, waarin een volk zich van het juk van de Engelse koning ontdeed. In ons land richtte die onvrede zich tegen de stadhouder, Willem V van Oranje. Het eerste teken was een anoniem pamflet, getiteld ‘Aan het volk van Nederland’, dat veel discussie losmaakte. Achteraf bleek het geschreven te zijn door de Overijsselse edelman Joan Derk van de Capellen tot den Pol, die een oproep deed voor de vrijheid van drukpers en daarmee van informatie. Dat leidde tot een stortvloed van pamfletten, boekjes en brochures, waarna er twee kampen ontstonden: de Orangisten, aanhangers van Willem V, die de status quo wilden behouden, en de Patriotten, mensen die zich burger van het land voelden en daarom ook i...
Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis in de villa van Weleer te Vollenhoven, zuchtte en pufte dat het een lieve lust had. Dat had het natuurlijk niet, want zuchten en puffen doe je niet voor je plezier, maar omdat er iets moeilijks moet worden gepresteerd. En dat was ook zo. Ze was op de fiets naar het dorp gestuurd om een paar kleine boodschapjes te halen, voor mevrouw, maar ook voor zichzelf en voor Louis, de Franse chef-kok van mevrouw. Sophie kwam niet zo vaak in het dorp, omdat de meeste boodschappen aan huis werden bezorgd. Elke week kwamen de leveranciers achterom, op ongeveer vaste tijden, met de door haar en Louis bestelde waren. Sommige leveranciers kwamen zelfs meerdere keren per week, zoals de bakker en de melkboer. Brood had nu eenmaal de nare gewoonte om oud te worden en mevrouw wilde toch het liefste vers brood. Niet dat Louis dat niet voor haar kon bakken, maar die had met alle wensen waar hij voor mevrouw aan moest voldoen al een behoorlijke dagtaa...