Het was schroeiend heet in de villa van Weleer. De zon scheen al dagen onvermoeid op haar toppunt. Het leven was gaandeweg vertraagd. Iedereen deed wat er gedaan moest worden, maar in een veel lager tempo dan gebruikelijk. Het personeel stond extra vroeg op, om gebruik te maken van de uren dat het nog niet te warm was om te bewegen. Bovendien werd er van de heetste uren van de dag gebruik gemaakt om wat slaap in te halen, die er in de nacht bij was ingeschoten, omdat de hitte nog steeds te groot was om in slaap te vallen. Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, de hoofdbewoner van de villa van Weleer, had het wat dat betreft niet getroffen met haar personeelszolderkamertje onder het dak. Daar bleef de hitte het langst hangen, dus waren de nachten vermoeiender dan de dagen. Om bij te komen bleef de huishoudster weleens een tijd langer in de ijskelder rondhangen dan strikt noodzakelijk was. In die kelder, de diepste plek van de villa, werden vlees, groenten en zuivel ...
Het was een stralende dag. Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, was na het uitvoeren van de gebruikelijke huishoudelijke taken naar de keuken afgezakt. Nu deed zij dat meestal als het tijd was voor een pauze, om even een fijne kop koffie of thee te nuttigen met de Franse chef-kok van mevrouw, Louis. Die had dan meestal ook iets lekkers erbij om op te smikkelen. Ofwel iets dat versgebakken uit de oven van het oude, vertrouwde, houtgestookte fornuis kwam, ofwel iets dat van gisteren was overgebleven. En als men Sophie mocht geloven, waren die versnaperingen van gisteren vaak nog lekkerder dan de dag ervoor. Dan hadden alle smaken op elkaar in kunnen werken. Het was niet alleen vandaag een mooie dag. De afgelopen dagen waren ook erg mooi geweest, al was het toen niet zó warm als nu. In de keuken stonden dan ook alle ramen tegen elkaar open om een beetje een koele luchtstroom te genereren. Het werkte maar gedeeltelijk. Een gevolg van het mooie ...