Salon van Weleer

Buiten adem kwam Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, de keuken binnengevallen van Louis, de Franse chef-kok van mevrouw. ‘De – de- de-‘, veel meer kwam er nog niet uit haar mond, dus liet Louis haar eerst plaatsnemen op de keukenstoel naast het oude houtgestookte fornuis en schonk haar een kom hete thee in. Daarnaast kwam er een zelfgebakken kaneelvinger, want volgens Louis kon je geen thee drinken zonder er iets bij te nuttigen. Persoonlijk ging zijn voorkeur uit naar thee met een schijfje citroen, in plaats van de sloten melk die sommige mensen meenden bij de door hem met veel zorg gezette thee te moeten gieten. Dat dat in Engeland de gewoonte was, moesten zij in Engeland weten, maar hier waren zij in Vollenhoven en daar hoefden zulke fratsen niet te worden uitgevoerd. Niet alleen ging die sloot melk ten koste van de geur en smaak van de exquise theesoorten die Louis gebruikte, ook werd de temperatuur er op een abrupte wijze mee omlaag gehaald, waardoor men al...

Dat de rivierdelta die Nederland eigenlijk is voor een groot deel onder het niveau van de zeespiegel ligt, is ons allemaal bekend. Gebieden die in de loop der eeuwen aan het gulzige water zijn onttrokken. Met als topstukken de IJsselmeerpolders, die dankzij de Afsluitdijk konden worden ontgonnen. Die Afsluitdijk is op zich al een kunststuk, waar menige buitenlander zich tot op de dag van vandaag over verbaast. Daarbij hebben wij het geluk niet op de rand van een zogenaamde ‘tektonische plaat’ te liggen. Een plek waar verschillende aardplaten langs en soms over elkaar heen schuiven, met aardbevingen tot gevolg. Een ander effect van die platen is dat op de grenzen ervan vulkanen kunnen ontstaan. Ook in Nederland, in de Waddenzee ligt een vulkaan, die is ontstaan toen in het Juratijdperk, een 150 miljoen jaar geleden, de Europese aardplaat werd opgerekt en in enkele stukken brak. Deze vulkaan, de Zuidwalvulkaan, is al miljoenen jaren dood, evenals een andere vulkaan in de Noordzee. Enkele...

Voor 1911 was de Mona Lisa voornamelijk bekend in kunstenaarskringen. Een Da Vinci blijft natuurlijk een Da Vinci, maar voor het grote publiek was het geen trekker. Het schilderij is tamelijk klein, 77 x53 cm, en de voorkeur ging lang uit naar grotere werken. Bovendien heeft L Gioconda, zoals het schilderij ook wordt genoemd vanwege het huwelijk van Lisa di Noldo Gherardini met de veel oudere maar zeer rijke koopman Francesco del Giocondo. Een huwelijk met Giuliano de Medici ging eerder niet door omdat de invloedrijke familie na een religieuze opstand uit Florence werd verjaagd. Ook heeft Lisa geen wenkbrauwen, wat allang niet meer als schoonheidsideaal werd gezien. Toch was het voor kunstkenners interessant, omdat Da Vinci om het slechte gebit van de dame te verbergen de ‘sfumato’ uitvond. Dit is een techniek waarbij de overgang tussen gebieden zó vloeiend en nauwelijks waarneembaar gebeurt, dat de contouren enigszins onscherp worden en er een nauwelijks waarneembare mistsluier over d...

Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, was de hele morgen hard aan het werk geweest. De vaste taken allemaal vervuld: de vloer van de hal soppen met de mop en dweil, het aanvegen van het bordes en de toegang van de villa van Weleer, lappen van de ramen op de begane grond en streeploos droog maken met spiritus en een oude krant, het vegen val alle trappen en overlopen van af de zolder tot en met de begane grond. En dan nog zo wat van de kleine klusjes. Maar nu was zij voor de hele dag klaar en kon ze de middag doorbrengen zoals zij zelf wilde. Een paar weken geleden was zij samen met Louis, de Franse chef-kok van mevrouw, op een mooie middag op de fiets gestapt en waren zij naar de oude molen gefietst, waar zij hadden gepicknickt met de lekkernijen die Louis in de picknickmand had gestopt; heerlijke broodjes, stuk voor stuk rijkelijk belegd, koekjes en andere zoetigheden, zoals de appelmuffins die Sophie had mogen helpen maken. Het was een warme dag geweest en ze kw...

De Duitse inval op 10 mei 1940 kwam onverwacht. Niet alleen voor de Nederlanders, maar ook voor de politici en de legerleiding. Men hoopte en verwachtte neutraal te kunnen blijven, net zoals in de Eerste Wereldoorlog. Dat was geen onverdeeld genoegen geweest. Niet alleen omdat anderhalf miljoen Belgen naar ons land vluchtten en onderdak en eten moesten krijgen. Er werd ook flink gehandeld met het toenmalige Duitse Keizerrijk, waardoor er in ons land allerlei tekorten ontstonden. De handel in aardappels ging veelal naar Duitsland, waardoor men hier geen eten meer had. Ook werden Nederlandse koopvaardijschepen door Duitse onderzeeërs getorpedeerd, wat tekorten aan brandstof veroorzaakte. Om het beschikbare voedsel eerlijker te verdelen werd er een distributiesysteem opgezet en wettelijke maximumprijzen ingevoerd. Ook werden er goedkopere voedingsmiddelen gefabriceerd met mindere kwaliteit ingrediënten, die onder meer onder de noemer ‘eenheidsworst’ werden verkocht. Die naam is blijven ...

Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, had haar dag niet. Waarschijnlijk was zij met het verkeerde been uit bed gestapt, maar zij kon zich niet herinneren met een ander been dan gewoonlijk uit bed te zijn gestapt. Ze was ook aan dezelfde kant als anders uit bed gekomen, dus het moest het gewone, goede been zijn geweest. Toch zat er al vanalles tegen deze dag. Het water was op in de lampetkan, dus zich op de kamer opfrissen zat er niet in. Bovendien had zij haar stukje zeep al laten vallen en dat was onder haar bed gegleden, waar het de enige stofvlok die er te vinden was ook had gevonden. Vervolgens trok zij haar onderhemdje achterstevoren aan, waar zij pas achter kwam toen zij haar dienstbodenjurk dichtknoopte. Dus kon zij weer opnieuw beginnen. Bij het serveren van het ontbijt aan mevrouw struikelde zij over een lopertje in de salon, waarbij zij gelukkig niet het hele ontbijt van het dienblad liet schuiven, maar de theekop wel een voetbad bezorgde. Mevrouw keek h...

Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, zat op het bankje buiten de keuken van de villa van Weleer zich onnoemelijk te vervelen. Het werk zat erop, mevrouw was op reis, het was redelijk mooi weer en zij wist even niet wat ze met haar tijd aan moest. “Louihis, ik verveeeeel me’, klonk het klaaglijk. Binnen, in de keuken, was de Franse chef-kok van mevrouw bezig een lunch voor het personeel klaar te maken. Naast hen beiden was er nog een tuinman, een opzichter en twee stallenjongens. De tuinman en de opzichter aten thuis bij hun moeder de vrouw en de stallenjongens togen liever naar het dorp. Ook zij hadden minder te doen als mevrouw op reis was. Dus hoefde Louis alleen voor hen beiden wat klaar te maken en Sophie was al snel tevreden. In Vollenhoven, waar zij was opgegroeid bestond het ontbijt steevast uit pap, werd er tussen de middag warm gegeten, aardappelen, groente en vlees, als Bruin het kon trekken en ’s avonds kon er nog een bruine boterham met reuzel vanaf. ...