Sophie, de eerste huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, was op haar oude vertrouwde fiets, haar ‘coursier en acier’ zoals de Franse chef-kok van mevrouw, Louis, het noemde, onderweg naar het dorp. Ze had dat eens aan mevrouw gevraagd, wat de betekenis daarvan was. Belle was nu eenmaal wat beter onderlegd in het Frans dan Sophie. Die had al op jonge leeftijd de schoolbanken moeten verruilen voor een betrekking bij een mevrouw. Dat had zij eigenlijk best jammer gevonden, maar zo lagen de kaarten nu eenmaal. Bovendien hadden vader en moeder dan één mond minder te voeden in het karige huishouden dat zij voerden.
Aan de andere kant had zij in de loop der jaren een heleboel opgestoken in het huishouden van de financieel zeer goed voorziene Belle de Fleurdelis. Niet alleen hoe zo’n huishouden reilde en zeilde, ook de avonturen die mevrouw had beleefd openden haar ogen voor wat er buiten de villa van Weleer plaatsvond. Plus de bijzondere mensen waarmee zij in aanraking kwam; de exotische echtgenoten van mevrouw, de hooggeplaatste gasten die mevrouw ontving tijdens diners, soirees en salons. En niet te vergeten alle boeken die mevrouw in haar bibliotheek had staan en waar Sophie uit mocht putten om haar kennis van van alles en nog wat te kunnen vergroten. Nee, wat dat betreft was zij er een stuk rijker uitgesprongen, dan wanneer zij in het ouderlijk huis was blijven hangen. Intellectueel dan, financieel was het een karige bedoening, maar daar stonden exquise kost en royale inwoning tegenover.
Nee, wat dat betreft had Sophie niet te klagen. Zelfs boodschappen hoefde zij zelden te doen. Mevrouw liet alles aan huis bezorgen wat nodig was om de huishouding op rolletjes te laten lopen. Wekelijks moest iedereen een lijst inleveren met zaken die nodig waren. Louis leverde de lijst voor de keuken in, de stalopzichter wat voor de paarden benodigd was, de chauffeur zorgde dat de wagen onderhouden werd, enzovoort. Maar zo af en toe kwam het voor dat er iets vergeten was, of sneller was opgeraakt dan gedacht. En dan stapte Sophie op haar fiets en peddelde de oprijlaan af naar de Rijksstraatweg en in het dorp naar de kruidenierswinkel, die ook een soort Winkel van Sinkel was. Bijna alles wat je kon verzinnen, was er te koop. Veel nieuwigheden werden er gedemonstreerd.
De winkelbel klingelde vrolijk toen Sophie naar binnen stapte. ‘Hallo, Verkerk!’ riep zij de kruidenier toe. ‘Dag mevrouw, alles goed?’ ‘Zeker, Verkerk. Maar mevrouw zit zonder toiletpapier in de villa.’ ‘Ach, dat is zo verholpen. Kijkt u eens.’ Verkerk zette een pak toiletpapier op de toonbank. Sophie keek naar de uitstalling van kazen. ‘Wat is dat voor wittig spul, Verkerk?’, vroeg zij. De ogen van de man lichtten op. ‘Dat is een nieuwe soort kaas: Grieks. Van schapenmelk. Feta. Heel bijzonder, stukje proeven?’ Dat wilde Sophie wel. En het smaakte! Ongewoon, maar toch… Ze nam een stuk mee voor Louis, die kon er vast wel wat mee. En dat kon Louis! Net als wij. Simpel, doeltreffend en smaakvol. Geniet ervan!
Verwarm de oven voor op 160 graden. Vet een cakevorm van een liter goed in. Meng alle ingrediënten goed en vlotjes tot een beslag en giet dat in de cakevorm. Bak de cake in ongeveer 45 minuten gaar in de oven. Lekker bij de soep of met een salade of als borrelhapje!
Reacties
Een reactie posten