In de glansrijke carrière van profwielrenner Wim van Est was 16 juli 1951 een hoogtepunt. Als eerste Nederlander veroverde hij in de Tour de France de gele leiderstrui. De volgende dag kwam er al een einde aan zijn tour-ambities: bij een afdaling kreeg hij in een bocht een klapband in het voorwiel en stortte vervolgens 70 meter een ravijn in. Als bij een godswonder was hij vrijwel ongedeerd, maar zijn fiets was totaal verwrongen en voor Wim was dit het einde van de Tour de France dat jaar. De val werd legendarisch en heeft in de publieke opinie alle andere overwinningen permanent in de schaduw gezet. Wim werd als tweede kind geboren in een Brabants boerengezin met uiteindelijk 17 kinderen. Ook zijn broers Piet, Kees, Toon, Leen en Nico werden wielrenners, maar geen met zoveel succes als Wim. Nico, die in het dagelijks leven Klaas werd genoemd, reed bijvoorbeeld in 1954 in de Tour, die dat jaar in Amsterdam startte. Omdat hij in de 10e etappe buiten de tijdslimiet binnenkwam werd hij ge...
Artikelen en recepten uit de tijd van weleer