Doorgaan naar hoofdcontent

VIJFTIG JAAR EEN ARNHEMSE BRUG TE VER IN DEVENTER







Het zal u wellicht niet ontgaan zijn dat het deze week 50 jaar geleden is dat de opnamen voor de epische oorlogsfilm ‘A bridge too far’. Het zou destijds met een budget van 25 miljoen dollar de duurste film aller tijden worden. Voor Nederland was het een ongekende invasie van wereldberoemde sterren die allemaal aan de film meewerkten. Daarnaast werden er elke dag honderden figuranten ingezet voor de diverse massascènes.

Het script voor de film was geschreven naar het boek van de Iers-Amerikaanse schrijver Cornelius Ryan. Die werkte in 1941 als journalist in Londen bij de Daily Telegraph, waar hij de luchtoorlog in Europa voor versloeg. Toen Amerika zich in de oorlog mengde vloog hij onder meer mee met 14 bombardementsmissies van de Amerikaanse luchtmacht. Later voegde hij zich bij het 3e Leger onder leiding van generaal George Patton en volgde daar de verrichtingen in Europa tot het einde van de oorlog in 1945. Na het verzamelen van informatie en het afnemen van meer dan 1000 interviews schreef hij in 1956 ‘The Longest Day: 6 June 1944 D-Day’ wat in 1962 door Darryl F. Zanuck verfilmd werd.

Na een boek over de Slag om Berlijn, ‘The Last Battle’ in 1966, begon hij aan ‘A Bridge Too Far’ te werken, over de mislukte ‘Operatie Market Garden’. In 1970 werd er bij hem prostaatkanker geconstateerd. Twee maanden na het verschijnen van het boek in 1974 overleed hij tijdens de promotietournee ervoor in Manhattan. Zijn weduwe, Kathryn Morgan Ryan, publiceerde vier jaar later een boek over de strijd die hij tegen de kanker had gevoerd, getiteld ‘A Private Battle’, geschreven aan de hand van aantekeningen die haar man voor dat doel had nagelaten.

‘Een brug te ver’ was na ‘De langste dag’ de tweede film die gebaseerd werd op een boek van Ryan, en de tweede film over ‘Operatie Market Garden’  na de film ‘Theirs Is The Glory’ uit 1946. De opnames werden voor een groot deel in Deventer gemaakt, omdat daar een vergelijkbare brug beschikbaar was, aangezien de omgeving van de Arnhemse brug inmiddels zodanig gemoderniseerd was, dat filmen onmogelijk was. De opnames op de brug kostten tot 1 miljoen dollar per uur. Er kon alleen tussen 8 en 9 uur ’s morgens gedraaid worden op 3 oktober 1976. Als de opnamen mislukten had dat opnieuw een miljoen gekost, inclusief de kosten van overwerk voor Robert Redford. Om dat te voorkomen werd onder andere alle figuranten die ‘dood’ speelden opgedragen dat ook met gesloten ogen te doen, om zich niet te verraden. Alle grote sterren kregen, tamelijk ongewoon, hetzelfde uitbetaald per week: $ 250.000. 

Het aantal grote namen dat in de film meespeelde was immens: onder meer Dirk Bogarde, James Caan, Michael Caine, Sean Connery, Edward Fox, Elliott Gould, Gene Hackman, Anthony Hopkins, Hardy Krüger, Laurence Olivier, Ryan O'Neal, Robert Redford, Maximilian Schell en Liv Ullmann. Speciaal was ook dat de Amerikaanse officieren ook door Amerikanen werden gespeeld, Engelsen door Engelse acteurs en Duitsers door Duitsers. Ook de Nederlanders die het verzet speelden, waren voornamelijk Nederlanders. Daaronder Peter Faber, maar ook een jonge Erik van ’t Wout die bekendheid genoot als Aristides Quarles van Ispen uit ‘Q en Q’. Vreemd genoeg speelde de Noorse actrice Liv Ulmann, muze van regisseur Ingmar Bergman, een Nederlandse en Laurence Olivier een Nederlander. Lex van Delden, Nederlandse acteur speelde dan weer SS-Oberscharführer Matthias Boschmann. De film werd door de kritieken niet erg enthousiast ontvangen, maar won diverse prijzen en eindigde als 6e meest populaire film van 1977 in de VS.
 



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Oud en Wijs “DE MENS LIJDT HET MEEST, DOOR HET LIJDEN DAT HIJ VREEST.”

    Wekelijks deelt Louis de chef kok van Belle de Fleurdelis in de uitzending van ‘Breien met Louis en Sophie’ een spreuk met de kijkers. Deze spreuk is alom bekend. Maar waar komt die uitspraak eigenlijk vandaan? Louis is op onderzoek uit gegaan en is de bibliotheek gaan raadplegen en heeft alle encyclopédies doorgespit; de Grote Larousse, de Winkler Prince, de Encyclopedia Brittanica en zo kwam hij erachter dat er geen eenduidig antwoord op is te geven. In de loop der jaren hebben vele mensen zich afgevraagd wie deze regels heeft gedicht. De meest genoemde namen zijn: Petrus Augustus de Genestet, Jac. Revius, Nicolaas Beets, Guido Gezelle of Christiaan Huygens. De gedachte achter het versje is al vaak verwoord, bijvoorbeeld door Montaigne (1533-1592): “Qui craint de souffrir, il souffre déjà de ce qu’il craint” (‘Wie het lijden vreest, lijdt al door wat hij vreest’). Nico Scheepmaker vond de overeenkomst met een Engels versje van (mogelijk) Thomas Chatterton die leefde van ...
Een reactie posten
Meer lezen

OUD EN WIJS: In Nederland komt er nooit revolutie, want hier mag je niet op het gras lopen. Karl Marx (1818 – 1883)

Iedere week bespraken Louis en Sophie in hun uitzendingen in 2021 op vrijdagavond in de rubriek ‘Oud en Wijs’ een bijzondere spreuk of citaat. Je kunt ze hier teruglezen. Vandaag een bijzonder citaat over de Nederlandse politiek van Karl Marx.   In zijn tijd werd Karl Marx omarmd maar ook gezien als die man met die opruiende ideeën.  In die tijd werden fabrieksarbeiders in de fabriek bezocht door een mannen die kwamen  vertellen over Marx en dat ze lid moesten worden van de bond, en vaak werden zij er ook weer uitgebonjourd. Wat zou zo’n man als Marx nu eigenlijk weten over Nederland?  Maar misschien zal je dat toch verbazen! Zijn moeder was Nederlands en zijn vader had een Amsterdamse rabbijn als stiefvader. Zijn oom Martin was fabrikant van tabaksdozen in Nijmegen, zijn oom David advocaat in Amsterdam en Paramaribo en zijn tante Sophie trouwde een tabakshandelaar in Zaltbommel. Zij gaven Marx een tijdlang onderdak toen hij zonder geld zat en Das Kapital aan het sch...
Een reactie posten
Meer lezen

RECEPT VAN WELEER Zomersoep

Sophie, de 1e huishoudster van mevrouw Belle de Fleurdelis, had haar dag niet. Waarschijnlijk was zij met het verkeerde been uit bed gestapt, maar zij kon zich niet herinneren met een ander been dan gewoonlijk uit bed te zijn gestapt. Ze was ook aan dezelfde kant als anders uit bed gekomen, dus het moest het gewone, goede been zijn geweest. Toch zat er al vanalles tegen deze dag. Het water was op in de lampetkan, dus zich op de kamer opfrissen zat er niet in. Bovendien had zij haar stukje zeep al laten vallen en dat was onder haar bed gegleden, waar het de enige stofvlok die er te vinden was ook had gevonden. Vervolgens trok zij haar onderhemdje achterstevoren aan, waar zij pas achter kwam toen zij haar dienstbodenjurk dichtknoopte. Dus kon zij weer opnieuw beginnen. Bij het serveren van het ontbijt aan mevrouw struikelde zij over een lopertje in de salon, waarbij zij gelukkig niet het hele ontbijt van het dienblad liet schuiven, maar de theekop wel een voetbad bezorgde. Mevrouw keek h...
Een reactie posten
Meer lezen